Prowadząc kwerendę w Instytucie Pamięci Narodowej, Oddział w Łodzi natknęłam się na nieznane mi fotografie przedstawiające  pierwsze walki na terenie Polski we wrześniu 1939 roku. Przeszukałam ten zasób i wybrałam te zdjęcia, które dotyczyły naszego regionu i bitwy nad Bzurą.  IPN pozytywnie odpowiedział na moją prośbę o  przekazanie mi skanów fotografii i dziś część z nich możecie obejrzeć.  W Archiwum IPN nie zidentyfikowano  autorów fotografii, jak i dysponentów autorskich praw majątkowych.

Kutno

Już 1 września 1939, o 6.30 rano został zbombardowany pociąg z uciekinierami. 300 zabitych, w tym 4 Żydów. Ludzie myśleli, że to katastrofa kolejowa. O 9.30 był już drugi alarm lotniczy. Kutno było ważnym węzłem kolejowym i dlatego było celem niemieckich ataków lotniczych. W ogóle trzeba powiedzieć, że miasto to ucierpiało niewiele – zburzonych 5 domów i 16 zabitych Żydów. 6 września cywilna władza polska opuściła Kutno. Władzę przejął komendant placu – oficer wojskowy, który nominował radę miejską – burmistrza, zastępcę burmistrza i 4 ławników – 2 Żydów i 2 chrześcijan. Rada miejska powołała milicję obywatelską, w której składzie znalazło się około 40% Żydów. Zarząd miejski z milicją sprawował władzę do wkroczenia wojsk niemieckich. 16 września, Niemcy ostatecznie zajęli Kutno. Ludność (zarówno Żydzi, jak i chrześcijanie) zebrała się na placu, niemiecki oficer zażądał, by wszyscy oddali broń (w tym noże) – polski tłumacz to przetłumaczył. Stali na placu pełne 5 godzin pod gwałtowną ulewą, z daleka słychać było kanonadę, a nad placem latało dużo samolotów. Stopniowo wszystkich zwolniono – początkowo mężczyzn powyżej 60 roku życia, następnie coraz młodszych i młodszych. System trzymania w strachu.

Fragment dokumentu nr 22 ocalony przez Archiwum Ringelbluma b.d., Warszawa – getto. N.N., Relacja pt. [„Kutno”].Wrzesień 1939 r. i początek okupacji w Kutnie. Sytuacja ludności żydowskiej.